W Powstaniu:

szpital Dzieciątka Jezus

Urodzony 8 VI 1918 r. w Rewlu (Estonia). Ukończył gimnazjum im. A. Mickiewicza w Warszawie w 1928 r., a następnie Wydział Lekarski Uniwersytetu Warszawskiego w 1935 r. Odbył roczne przeszkolenie w Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie.

Ożenił się w 1936 r. Miał dwoje dzieci – syna i córkę. W sierpniu 1939 r. został zmobilizowany i brał udział w kampanii wrześniowej. Po jej zakończeniu powrócił do Warszawy i kontynuował pracę w Klinice Okulistycznej w Szpitalu Dzieciątka Jezus, gdzie pracował przez cały czas okupacji niemieckiej. W latach 1943/1944 zaczęli zgłaszać się do niego do kliniki młodzi ludzie powołując się na skierowanie ich przez p. Piotrowską. Byli to żołnierze AK, których nie rejestrowano w kartotece szpitalnej.

W czasie Powstania Warszawskiego dr Guttner pozostał w klinice, która – jak zresztą cały szpital – znajdowała się pod nadzorem oddziałów ukraińskich działających w ramach armii niemieckiej. W tym czasie dr Guttner był jedynym lekarzem mężczyzną w klinice okulistycznej i tym samym stał się praktycznie jej kierownikiem. Do kliniki okulistycznej, podobnie jak i do innych klinik szpitala, dostawali się potajemnie ranni powstańcy, jak też ludność cywilna. Pewnego dnia Ukraińcy znaleźli u jednego chorego w łóżku broń. Naczelny dowódca oddziałów ukraińskich Kamiński wydał rozkaz zebrania wszystkich kierowników klinik i oddziałów, w tym też dr. Guttnera, w piwnicy domu przy ul. Nowogrodzkiej i rozstrzelania ich. Zainterweniował jednak w ostatniej chwili niemiecki szef sanitarny dr Bormann, który nadzorował Szpital Dzieciątka Jezus i wymusił u Kamińskiego anulowanie rozkazu o rozstrzelaniu lekarzy.

Po upadku powstania szpital został ewakuowany pociągiem do Tworek. Chorych rozmieszczono w prowizorycznych szpitalach na terenie Tworek, Milanówka, Podkowy Leśnej. Dr Guttner włączył się do pracy w jednym z tych szpitali. Po wojnie został adiunktem Kliniki Okulistycznej. W 1948 r. uzyskał stopień doktora medycyny. W 1952 r. został ordynatorem Oddziału Okulistycznego w Szpitalu Przemienienia Pańskiego na Pradze.

Dr Władysław Guttner zmarł w 1955 r. po trzecim zawale.

opr. Zofia Guttner – żona

Źródło

Pamiętnik Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego – Powstanie Warszawskie i medycyna, wydanie II, Warszawa 2003 r.