W Powstaniu:

punkt opatrunkowy przy ulicy Mickiewicza 20

Najsłynniejszym i najmłodszym powstańcem warszawskim wywodzącym się z Inowrocławia jest 11 letni Andrzej Szwajkert, pseudonim “Jędruś”. Urodzony 10 października 1933 roku w adwokackiej rodzinie, trafił w czasie niemieckiej okupacji wraz z nią do Warszawy. Tam został harcerzem Szarych Szeregów w grupie Zawiszaków. W czasie powstania został łącznikiem i sanitariuszem punktu opatrunkowego przy ulicy Mickiewicza 20 na Żoliborzu. Zbierał informacje o rannych i zabitych, przy których znajdowała się bezcenna dla powstańców broń. Zajmował się transportem i sterylizacją opatrunków, zwijaniem bandaży, noszeniem wody i rozprowadzaniem powstańczej “bibuły”. W czasie walk roznosił butelki z benzyną do niszczenia niemieckich czołgów, informował o zbliżającym się nieprzyjacielu. Obserwował także ruchy kolejowych transportów wojskowych w okolicach dworca gdańskiego. W wolnych chwilach grał na harmonijce, śpiewał patriotyczne piosenki rannym powstańcom i cywilom dodając im otuchy.

29 września 1944 roku w godzinach przedpołudniowych w trakcie ewakuacji ludności cywilnej Żoliborza został ciężko ranny odłamkiem pocisku czołgowego wystrzelonego z okolic Cytadeli w kierunku Placu Inwalidów i ulicy Mickiewicza (był to ostrzał przed decydującym niemieckim szturmem na ta dzielnicę). Umarł po kilku godzinach niesiony na rękach ojca podczas konwojowania przez Niemców ludności cywilnej na Wolę. Pochowany spoczywa w kwaterze Batalionu “Zośka “i “Parasol” na Cmentarzu na Powązkach.

Źródło

http://www.mminowroclaw.eu/artykul/powstancy-warszawscy-zwiazani-z-inowroclawiem